درباره ما

دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در سال ۱۹۲۸ در تهران تأسیس شد و در ابتدا با نام «مؤسسه مخابرات» شناخته می‌شد. از این رو، این دانشگاه به‌عنوان قدیمی‌ترین مؤسسه آموزش عالی فعال در کشور شناخته می‌شود. این مؤسسه بعدها به یکی از دانشگاه‌های فنی برجسته‌ی تهران گسترش یافت. پنجاهمین سالگرد تأسیس این مؤسسه‌ی علمی در سال ۱۹۷۸ جشن گرفته شد و پست ایران به همین مناسبت تمبر یادبودی منتشر کرد.

دانشکده‌ی مهندسی نقشه‌برداری (ژئودزی و ژئوماتیک) در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد. مدتی پس از شکل‌گیری سازمان نقشه‌برداری کشور برای تربیت متخصصان سازمان‌های مرتبط با نقشه‌برداری، مؤسسه‌ی آموزشی نقشه‌برداری با بودجه‌ی سازمان برنامه و بودجه‌ی ایران تأسیس شد. با افزایش توسعه‌ی عمرانی و صنعتی، تقاضا برای بهره‌گیری از اطلاعات جغرافیایی بالا رفت و نیاز به کارشناسان نقشه‌برداری افزایش یافت. به همین دلیل، این مؤسسه در سال ۱۹۶۶ به «مدرسه‌ی عالی نقشه‌برداری» تغییر نام یافت. برای پاسخگویی به نیازهای نقشه‌برداری ملی، این مدرسه در سال ۱۹۷۴ به دانشکده‌ی مهندسی نقشه‌برداری تبدیل شد. این مؤسسه بعدها با مؤسسات مهندسی آب و مهندسی سازه ادغام شد.

دانشکده‌ی مهندسی مکانیک در سال ۱۹۷۳ در پردیس دیگری در شرق تهران تأسیس شد و به یکی از دانشکده‌های پیشرو در ایران تبدیل شده است. بسیاری از دانشکده‌های دیگر ابتدا در دل این دانشکده شکل گرفتند و بعدها به دانشکده‌های مستقل گسترش یافتند. دانشکده‌ی مهندسی هوافضا در سال ۲۰۰۰ به‌عنوان یک گروه آموزشی در دانشکده‌ی مهندسی مکانیک آغاز به کار کرد، در حالی که در سال ۲۰۰۶ به سومین دانشکده‌ی مستقل مهندسی هوافضای فعال در کشور گسترش یافت.

این مؤسسات در سال ۱۹۸۰ به‌طور رسمی ادغام شدند و با نام «مجتمع دانشگاهی فنی و مهندسی» نام‌گذاری شدند. به رسم معمول در گرامیداشت مقام دانشمندان و بزرگان علمی کشور، این دانشگاه در سال ۱۹۸۴ به «دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی» تغییر نام یافت. با توجه به خاستگاه‌های متنوع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، دانشکده‌های آن در یک پردیس واحد متمرکز نیستند. در نتیجه، این دانشگاه دارای پنج پردیس در بخش‌های شمال شرقی تهران و یک ساختمان مرکزی در خیابان میرداماد تهران است. با این حال، طرح متمرکزسازی دانشگاه در دست اقدام است.